II . កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​​ចុង​ក្រោយ​នៃ​សន្និ​សីទ​ប៉ា​រីស​ស្ដីពី​កម្ពុជា


ថ្ងៃសៅរ៍ ទី30.តុលា 2021.ម៉ោង 8:41

១. ដោយ​ព្រួយ​បារម្ភ​ពី​ជំលោះ សោក​នាដ​កម្ម​ និង ការ​បន្ត​បង្ហូ​រ​ឈាម​នៅ​កម្ពុជា​ សន្និ​សីទ​ទី​ក្រុង​ប៉ារីស​ស្តី​ពី​កម្ពុជា ត្រូវ​បាន​កោះ​អញ្ជើញ​ តាម​ការ​អញ្ជើញ​របស់​រដ្ឋា​ភិបាល​ នៃ​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​បារាំង​ ដើម្បី​សម្រេច​បាន​ នូវ​ ការ​ឈរ​លើ​ជំហរ​ខ្លួន​អែង​ ដ៏​ពិត​ប្រាកដ​របស់​កម្ពុជា​ ដែល​ធានា​ដោយ​អន្តរ​ជាតិ​ ដែល​ នឹង​ ស្តារ​សន្តិ​ភាព​ដល់​ប្រទេស​នេះ​ឡើង​វិញ​។ សន្និ​សិទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ជា​ពីរ​វគ្គ​ គឺ​លើក​ទី ​១ ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី ៣០​ ខែ​កក្កដា​ ដល់​ថ្ងៃ​ទី ៣០ ខែ​សីហា ​ឆ្នាំ ១៩៨៩ និង​លើក​ទី ២ ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី ២១ ​ដល់​ថ្ងៃ​ទី ២៣​ ខែ​តុលា​ឆ្នាំ ​១៩៩១​។

២. សហ​ប្រធាន​សន្និសីទ​គឺ H.E. លោក Roland Dumas រដ្ឋ​មន្ត្រី​ក្រសួង​ការ​បរទេស​ នៃ សាធា​រណ​រដ្ឋ​បារាំង​ និង​ H. E. Mr. Ali Alatas រដ្ឋ​មន្ត្រី​ការ​បរ​ទេស​ នៃ​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​។

៣. បណ្ដារដ្ឋដែល​បានចូលរួមក្នុងសន្និសីទបារីសមាន៖
អូស្ដ្រាលី ប្រុយ​ណេ​ដារូស្សា​ឡាម​ កម្ពុជា​ កាណា​ដា សាធា​រណ​រដ្ឋ​ប្រជា​មានិត​ចិន សាធា​រណ​រដ្ឋ​បារាំង​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​អិណ្ឌា ​សាធា​រណ​រដ្ឋ​អិណ្ឌូ​ណេ​ស៊ី ជប៉ុ​ន​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​ប្រជា​ធិប​តេយ្យ​ប្រជា​មា​និត​លាវ​ ម៉ាឡេ​ស៊ី​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​ហ្វី​លី​ពីន សាធា​រណ​រដ្ឋ​សង្ហ​បូរី​ រាជា​ណា​ចក្រ​ថៃ​ឡង់​ សហ​ភាព​សាធា​រណ​រដ្ឋ​សង្គម​និយម​សូ​វៀត​ ចក្រ​ភព​អង់​គ្លេស​ អៀរ​ឡង់​ខាង​ជើង​ សហ​រដ្ឋ​អាមេ​រិក​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​សង្គម​និយម​វៀត​ណាម​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​សង្គម​និយម​យូ​ហ្គោ​ស្លាវី​។​

៤. លើស​ពី​នេះ​ចល​នា​មិន​ចូល​បក្ស​សម្ព័ន្ធ​ ត្រូវ​បាន​តំណាង​នៅ​ក្នុង​សន្និ​សីទ​ ដោយ​ប្រធាន​បច្ចុប្បន្ន​ របស់​ខ្លួន​នៅ​សម័យ​នីមួយ​ៗ​ គឺ ហ្សីម​បាវេ នៅ​សម័យ​ប្រជុំ​លើក​ទី ​១ និង យូហ្គោស្លាវី​នៅ​សម័យ​ទីពីរ​។

៥. នៅ​ក្នុង​សម័យ​ប្រជុំ​ដំ​បូង​ នៃ សន្និ​សីទ​នេះ​ប្រ​ទេស​កម្ពុជា​ ត្រូវ​បាន​តំណាង​ ដោយ​គណ​បក្ស​កម្ពុជា​ទាំង​បួន
(តំណាង​រដ្ឋ​កម្ពុជា : ហ៊ុន​សែន, ឌិត​មុន្នី , ស៊ីន​សែន, ទៀ​បាញ់ , ហោ​ណាំ​ហុង, អ៊ឹម​ឈុន​លឹម
តំណាងខ្មែរក្រហម : ខៀវសំផន, សុនសេន;
តំណាងរណសិរ្សជាតិ : សឺនសាន, អៀងមូលី
តំណាង​​ហ្វ៊ុន​ស៊ិន​ប៉ិច : សម្តេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្ត​ម​រណរិទ្ធិ និង សម្តេច​នរោត្ត​ម​សីហនុ​ ដែល​ជា​ប្រធាន​ឧត្ត​ម​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ជាតិ​ផង​ដែរ​។)
គឺ​ឧត្តម​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ជាតិ​កម្ពុជា​ ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​ប្រ​ធាន​របស់​ខ្លួន​គឺ​ H.R.H. Price Nordom Sihanouk និង ជា​តំណាង​អោយ​​ប្រទេស​កម្ពុជា​នៅ​ក្នុង​សម័យ​ប្រជុំ​លើក​ទី​២ នៃ​សន្និ​សីទ​នេះ​ដែរ។

៦. អគ្គ​លេខា​ធិការ​អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​លោក H. E. លោក Javier Perez de Cuellar និង តំណាង​ពិសេស​ របស់​លោក​ គឺ​លោក Rafeeuddin Ahmed ក៏​បាន​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សីទ​នេះ​ដែរ​។
​សន្និ​សិទ​នេះ​បាន​រៀប​ចំឡើង​ដោយ​ខ្លួន​​ផ្ទាល់​ ទៅ​ជា​គណ​កម្ម​ការ​ការ​ងារ​ចំនួន​ ៣ ដែល​បាន​ជួប​ប្រ​ជុំ​ពេញ​មួយ​វគ្គ​ដំបូង​ នៃ សន្និ​សីទ​។ គណ​​កម្ម​ការ​ទី​១ ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​យោធា​ គណ​កម្មា​ធិកា​រទី​២ ដោះ​ស្រាយ​សំណួរ​អំពី​ការ​ធានា​អន្តរ​ជាតិ​ និង​ គណ​កម្ម​ការ​ទី ៣ ស្តី​ពី​ការ​ធ្វើ​មាតុ​ភូមិ​និ​វត្តន៍​ ជន​ភៀស​ខ្លួន​ និង ជន​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ទី​លំ​នៅ​កម្ពុជា​ និង​ ការ​កសាង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ឡើង​វិញ​ ជា​យថា​ហេតុ​។​

មន្រ្តី​នៃ​គណៈ​កម្មការ​នីមួយ​ៗ​មាន​ដូច​ខាង​ក្រោម​៖
គណកម្មការ​ទី​1 :
សហ​ប្រធាន​ លោក C.R. Gharekhan (ឥណ្ឌា) លោក Allan Sullivan (កាណាដា)
អ្នករាយការណ៍ លោក​ស្រី Victoria Sisante-Bataclan (ហ្វី​លី​ពីន)​
គណកម្មការ​ទី​2 :
សហប្រធាន៖ លោកស៊ូលីវង្សផារ៉ាស៊ីធីដេត (ឡាវ) លោកដាតូ ’ហ្សៃណាល់អាប៊ីដិនអ៊ីប្រាហ៊ីម (ម៉ាឡេស៊ី)
អ្នករាយការណ៍៖ លោក Herve Dejean de la Batie (ប្រទេសបារាំង)
គណកម្មការ​ទី​3 :
សហប្រធាន៖ លោកយូគីអូអ៊ីម៉ាកាវ៉ា (ជប៉ុន) លោករ៉ូប៊ឺតមឺរៀឡេស (អូស្ត្រាលី)
អ្នករាយការណ៍៖ វរសេនីយ៍ឯក Ronachuck Swasdikiat (ថៃ)

សន្និ​សីទ​នេះ​ក៏​បាន​បង្កើត​គណៈ​កម្មា​ធិការ​ Ad Hoc អាដហុក​មួយ ដែល​មាន​សមា​សភាព​ តំណាង​គណ​បក្ស​ខ្មែរ​ទាំង​​៤ និង​ ដឹក​នាំ​ដោយ​តំណាង​សហ​ប្រធាន​ នៃ​ សន្និ​សីទ​ទាំង​ពីរ​ ដែល​អាណត្តិ​របស់​ខ្លួន​ពាក់​ព័ន្ធ នឹង​ បញ្ហា​ទាក់​ទង​ នឹង​ ការ​បង្រួប​បង្រួម​ជាតិ​ក្នុង​ចំណោម​គណ​បក្ស​កម្ពុជា​។ គណ​កម្មា​ធិការ​ Ad Hoc អាដ​ហុក បាន​រៀប​ចំ​កិច្ច​ប្រជុំ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​សម័យ​ប្រជុំ​លើក​ទី​ ១​ នៃ​ សន្និសីទ​។

គណៈ​កម្មា​ធិការ​សម្រ​ប​សម្រួល​សន្និ​សីទ​ ដែល​ដឹក​នាំ​ដោយ​តំណាង​សហ​ប្រធាន​ទាំង​ពីរ​ ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង និង ផ្តល់​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ការ​សម្រប​សម្រួល​ទូ​ទៅ​ នៃ​ការ​ងារ​របស់​គណៈ​កម្ម​ការ​ចំនួន ៤​ផ្សេង​ទៀត​។ គណ​កម្មា​ធិកា​រសម្រប​សម្រួល​បាន​ជួប​គ្នា​នៅ​សម័យ​ប្រជុំ​លើក​ទី​១ និង លើក​ទី​២ នៃ​សន្និ​សីទ​។ កិច្ច​ប្រជុំ​ក្រៅ​ផ្លូវ​ការ​របស់​គណ​កម្មា​ធិការ​ សម្រប​សម្រួល​ ក៏​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ញូវ​យ៉ក​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​កញ្ញាឆ្នាំ ១៩៩១ ។

៧. នៅ​ចុង​បញ្ចប់​ នៃ សម័យ​ប្រជុំ​លើក​ទី​១ សន្និ​សិទ​បាន​សំរេច​ នូវ​ ការ​បក​ស្រាយ​យ៉ាង​ទូលំ​ទូលាយ​ នូវ ផែន​ការ​ជា​ច្រើន​ ដែល​ចាំ​បាច់​សំរាប់​ការ​សម្រេច​បាន​ នូវ ដំណោះ​ស្រាយ​រួម​មួយ​ នៃ ​ជម្លោះ​នៅ​កម្ពុ​ជា​។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​សន្និ​សីទ​បាន​កត់​សម្គាល់​ថា​ វា​មិន​ទាន់​អាច​សម្រេច​បាន​ នូវ ដំណោះ​ស្រាយ​ពេញ​លេញ​មួយ​។ ដូច្នេះ​វា​ត្រូវ​បាន​គេ​សម្រេច​ចិត្ត​ផ្អាក​សន្និ​សីទ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែ​សីហា​ឆ្នាំ ១៩៨៩​។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ​ សន្និ​សីទ​បាន​ជំរុញ​អោយ​គ្រប់​ភាគី​ពាក់​ព័ន្ធ​ បង្កើន​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​ពួក​គេ​ ដើម្បី​សម្រេច​បាន​ នូវ ដំណោះ​ស្រាយ​ពេញ​លេញ​ ហើយ​បាន​ស្នើ​សុំ​អោយ​សហ​ប្រធាន​ ផ្តល់​ប្រាក់​កម្ចី ដល់​ ផែន​ការសន្ដិភាព​វិជ្ជមាន របស់​ពួក​គេ ដើម្បី​ជួយ​សម្រួល​ដល់​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ទាំង​នេះ​។​

៨. បន្ទាប់​ពីការ​ផ្អាក​សន្និ​សីទ​លើក​ដំបូង​ សហ​ប្រធាន​ និង អគ្គ​លេខា​ធិ​ការ​អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ បាន​ធ្វើ​ការ​ពិ​គ្រោះ​យោ​បល់​យ៉ាង​ទូលំ​ទូលាយ​ ជា​ពិសេស​ជា​មួ​យ​សមា​ជិក​អ​ចិន្រ្តៃយ៍​ទាំង​ ៥ នៃ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​សន្តិ​សុខ​អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ ជា​មួយ​ឧត្តម​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ជាតិ​ នៃ កម្ពុជា SNC ។ និង​ជា​មួយ​អ្នក​ចូល​រួម​ដទៃ​ទៀត​នៅ​ក្នុង​សន្និសី​ទ​ប៉ារីស​។ គោល​បំ​ណង​ នៃ ការ​ពិគ្រោះ​យោ​បល់​ទាំង​នេះ​គឺ ដើម្បី​បង្កើត​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​លើ​គ្រប់​ទិដ្ឋ​ភាព​ទាំង​អស់​ នៃ ដំណោះ​ស្រាយ​មួយ​ ដើម្បី​ធានា​ថា​ រាល់​គំនិត​ផ្តួច​ផ្តើម​នានា​រហូត​ទី​បញ្ចប់​នេះ​ ត្រូវ​គ្នា​ និង​ ដើម្បី​បង្កើន​លទ្ធ​ភាព​ នៃ ការ​បញ្ចប់​ការ​បង្ហូរ​ឈាម​​នៅ​កម្ពុជា ​អោយ​បាន​ឆាប់​បំផុត​។ កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​របស់​សហ​ប្រធាន​ និង អគ្គ​លេខា​ធិការ​បាន​ត្រួស​ត្រាយ​ផ្លូវ​ សំរាប់​ការ​រៀប​ចំ​សន្និ​សីទ​ប៉ារីស​ស្តី​ពី​កម្ពុជា​ឡើង​​វិញ​។​

៩. នៅ​ផ្នែក​ដំបូង នៃ កិច្ចប្រជុំ​ចុង​ក្រោយ នៃ សន្និសីទ​ប៉ារីស​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២៣ ខែ​តុលា​ឆ្នាំ ១៩៩១ សន្និ​សីទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ថ្លែង​ដោយ H.E. លោក Francois Mitterrand ប្រធា​នា​ធិបតី​ នៃ សាធា​រណ​រដ្ឋ​បារាំង​ និង H.R.H សំដេច​នរោត្តម​សីហនុ​ប្រធាន​ SNC។

១០. នៅ​ក្នុង​សម័យ​ប្រជុំ​លើក​ទី​២ អង្គ​ប្រជុំ​បាន​អនុម័ត​នូវ​ ការ​ព្រម​ព្រៀង​ដូច​ខាង​ក្រោម៖​
ក- កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ស្តី​ពី​ដំណោះ​ស្រាយ​នយោ​បាយ​រួម​នៃ ភាគី​ជម្លោះ​នៅ​កម្ពុជា​ ដោយ​មាន​ ឧប​សម្ព័ន្ធ​ ស្តី​ពី​អាណ​ត្តិ​របស់​អ៊ុនតាក់ បញ្ហា​យោធា​ ការ​បោះឆ្នោត​ការ​ធ្វើមាតុ​ភូមិនិ​វត្តន៍របស់​ជន​ភៀស​ខ្លួន​ និង​ ជន​ផ្លាស់ប្ដូរ​ទីលំនៅកម្ពុជា​ និង គោល​ការណ៍ នៃ រដ្ឋ​ធម្មនុញ្ញ​ថ្មី​របស់​កម្ពុជា​។

ខ- កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ទាក់​ទង​ នឹង​ អធិប​តេយ្យ​ភាព ​ឯក​រាជ្យ ​បូ​រណ​ភាព​ទឹក​ដី​ និង​ ភាព​មិន​អាច​រំលោភ​បាន អព្យា​ក្រឹត​ភាព និង ​ឯក​ភាព​ជាតិ​របស់​កម្ពុជា​ និង​
គ- សេចក្តី​ប្រកាស​ស្តី​ពី​ការ​ស្តារ​ និង កសាង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ឡើង​វិញ​

១១. ផែន​ការ​​ទាំង​នេះ​តំណាង​អោយ​ការ​បក​ស្រាយ​លម្អិត​ នៃ “​ក្រប​ខ័ណ្ឌ​សម្រាប់​ដំណោះ​ស្រាយ​ន​យោ​​បាយ​គ្រប់​​ជ្រុង​ជ្រោយ​ នៃ​ ជំលោះ​នៅ​កម្ពុជា​” ដែល​ត្រូវ​បាន​អនុ​ម័ត ដោយ​សមា​ជិក​អចិ​ន្រ្តៃយ៍​ទាំង​៥ នៃ ក្រុម​ប្រឹក្សា​សន្តិ​សុខ​ អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២៨ ខែ​សីហា ឆ្នាំ ១៩៩០ និង​ ផែន​ការ​ផ្សំផ្សេងៗ​ទៀត​ នៃ ការ​ងារ​​ដែល​សម្រេច​បាន​ក្នុង​កិច្ច​ប្រ​ជុំ​លើក​ដំបូង​។ ពួក​គេ​ទាម​ទារ​អោយ​មាន​ដំណើរ​ការ​បន្ត​ នៃ​ ការ​ផ្សះ​ផ្សារ​ជាតិ​ និង​ តួ​នាទី​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ឡើង​ សំរាប់​អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ ដូច្នេះ​អាច​អោយ​ប្រ​ជា​ជន​កម្ពុជា​ កំណត់​អនា​គត​នយោ​បាយ​របស់​ខ្លួន​ តាម​រយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ដោយ​សេរី​ ត្រឹមត្រូវ និង យុត្តិ​ធម៌​ រៀប​ចំ និង​ រៀប​ចំ​ដោយ​អង្គ​ការ​​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ ក្នុង​បរិ​យាកាស​​នយោ​បាយ​អព្យា​ក្រិត្យ​ ដោយ​ការ​គោរ​ព​ អធិប​តេយ្យ​ជាតិ​របស់​កម្ពុជា​។​

១២. កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ទាំង​នេះ ដែល​រួម​គ្នាប​ង្កើត​ដំណោះ​ស្រាយ​រួម​មួយ​ ជា​សមិទ្ធ​ផល​ ដែល​ជា​គោល​បំណង​ នៃ សន្និ​សីទ​ប៉ារីស​ កំពុង​ត្រូវ​បាន​បង្ហាញ​សំរាប់​ការ​ចុះ​ហត្ថ​លេខា​ ដល់​រដ្ឋ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សីទ​ប៉ារីស​។ ក្នុង​នាម​ប្រទេស​កម្ពុជា​ កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ទាំង​នេះ​ នឹង​ ត្រូវ​ចុះ​ហត្ថ​លេខា​ដោយ​សមា​ជិក​ទាំង​ ១២​រូប​ នៃ​ ឧត្តម​ក្រុម​ប្រឹក្សា​ជាតិ​កម្ពុជា​ ដែល​ជា​ស្ថាប័ន​ស្រប​ច្បាប់​ តែ​មួយ​គត់​ និង ជា​ប្រ​ភព​ នៃ​ អំណាច​ដែល​ជា​អធិប​តេយ្យ​ភាព​ ឯក​រាជ្យ​ភាព និង​ ឯក​ភាព​ជាតិ​របស់​កម្ពុជា​។

រដ្ឋ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សិទ អំពាវ​នាវ​ដល់​សហ​ប្រធាន​សន្និ​សីទ​ ដើម្បី​បញ្ជូន​ច្បាប់​ចម្លង​ពិត​ប្រាកដ​ នៃ​ កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ ដំណោះ​ស្រាយ​នយោ​បាយ​រួម​នេះ​ ទៅ​អគ្គ​លេខា​ធិការ​អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ និង រដ្ឋ​​ដែល​​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សិទ​ ស្នើ​អោយ​អគ្គ​លេខា​ធិការ​ ចាត់​វិធាន​ការ​សម​ស្រប​ ដើម្បី​អនុញ្ញាត​អោយ​មាន​ការ​ពិចារ​ណា លើ​ការ​ដោះ​ស្រាយ​រួម​នេះ​ ដោយ​ក្រុម​ប្រឹក្សា​សន្តិ​សុខ​ អង្គ​ការ​សហ​ប្រជា​ជាតិ​ នា​ឱកាស​ដំបូ​ង​។ ពួក​គេ​សន្យា​កិច្ច​សហ​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​ ពេញ​លេញ​របស់​ពួក​គេ ក្នុង​ការ​បំពេញ​ នូវ ដំណោះ​ស្រាយ​ដ៏​ទូលំ​ទូលាយ​នេះ​ និង ជំនួយ​របស់​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​។​

សំខាន់​ជាង​នេះ​ទៅទៀត​ ដោយ​មើល​ឃើញ​ពី​ប្រវត្តិ​ សោក​នាដ​កម្មថ្មី​ៗ របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ រដ្ឋ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សីទ ប្តេជ្ញា​លើក​កម្ពស់​ និង​ លើក​ទឹក​ចិត្ត​អោយ​មាន​ការ​គោរព​ និង​ គោរព​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ និង​ សេរី​ភាព​ជា​មូល​ដ្ឋាន​ នៅ​កម្ពុជា​ ដូច​ដែល​បាន​បញ្ចូល​ក្នុង​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​អន្តរ​ជាតិ​ពាក់​ព័ន្ធ​ ដែល​ពួក​គេ​ជា​ភាគី​។​ ។

១៣. រដ្ឋ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សិទ​ស្នើ​អោយ​គណ​កម្មា​ធិការ​អន្តរ​ជាតិ កាក​បាទ​ក្រហម​ ជួយ​សម្រួល​តាម​គោល​ការណ៍​របស់​ខ្លួន​ កា​រដោះ​លែង​អ្នក​ទោស​សង្គ្រាម​ និង​ អន្ត​រាគមន៍​ស៊ីវិល​។ ពួក​គេប​ង្ហាញ​ពី​ការ​ត្រៀម​ខ្លួន​របស់​ពួក​គេ​ក្នុង​ការ​ជួយ​ ICRC ក្នុង​កិច្ច​ការ​នេះ​។

14. រដ្ឋ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និសិ​ទនេះ​ បាន​អញ្ជើញ​ រដ្ឋ​ផ្សេង​ទៀត​អោយ​ចូល​រួម​ ក្នុង​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ ស្តី​ពី​ដំណោះ​ស្រាយ​នយោ​បាយ​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ​ នៃ ជម្លោះ​នៅ​កម្ពុជា​ និង​ កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​ដែល​ទាក់​ទង​ នឹង អធិប​តេយ្យ​ភាព​ ឯក​រាជ្យ​ បូរណ​ភាព​ទឹក​ដី និង ភាព​មិន​អាច​រំលោភ​បាន​ អព្យា​ក្រឹត​ភាព និង ឯក​ភាព​ជាតិ​របស់​កម្ពុជា​។

១៥. ការ​ទទួល​ស្គាល់​បន្ថែម​ទៀត​ នូវ តម្រូវ​ការ​ សំរាប់​កិច្ច​ខិត​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ជា​អន្តរ​ជាតិ​ ដើម្បី​ជួយ​កម្ពុជា​ ក្នុង​កិច្ច​ការ​ស្តារ និង​ កសាង​ឡើង​វិញ​ រដ្ឋ​ដែល​ចូល​រួម​ក្នុង​សន្និ​សីទ​ជំរុញ​អោយ​សហ​គមន៍​អន្តរ​ជាតិ ផ្តល់​ការ​គាំ​ទ្រ​ផ្នែក​សេដ្ឋ​កិច្ច និង ហិ​រញ្ញ​វត្ថុ ដោយ​សប្បុ​រស​ចំពោះ​វិធាន​ការ​ ដែល​មាន​ចែង​នៅ​ក្នុង​សេច​ក្តី​ប្រកាស​ ស្តី​ពី​ការ​ស្តារ​ឡើង​វិញ​ និង ការ​កសាង​ឡើង​វិញ​ នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។​

ជា​សាក្សី​ដែល​អ្នក​តំណាង​បាន​ចុះ​ហត្ថ​លេខា​លើ​ច្បាប់​ចុងក្រោយ​នេះ​៖
បាន​ធ្វើ​នៅ​ទី​ក្រុង​ប៉ារីស​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ម្ភៃបី​ ខែ​ តុលា មួយ​ពាន់​ប្រាំ​បួន​រយ​កៅ​សិប​មួយ​ មាន​ ​ច្បាប់​ជា​ភាសា​ចិន​ អង់​គ្លេស បារាំង​ខ្មែរ និង​ រុស្ស៊ី​ ដែល​អត្ថ​បទ​នីមួយ​ៗ​ មាន​ភាព​ត្រឹម​ត្រូវ​ដូច​គ្នា​។ ច្បាប់​ដើម​នៃ​ ច្បាប់​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ ត្រូវ​ដាក់​ជូន​រដ្ឋា​ភិបាល​ នៃ​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​បារាំង​ និង​ សាធា​រណ​រដ្ឋ​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​។